[APH] FIC : Ai no Yorokobi-เบย์เอย์

posted on 18 May 2010 22:34 by m-o-t-t-a in APH

หาอะไรมาแก้ความเค็มของบล็อกค่ะ แฮ่

เป็นฟิคเบย์เอย์เรื่องแรกที่เราเอาออกมาเผยแพร่ในที่สาธารณะ!!(อย่างกับว่าแต่งมาหลายเรื่อง)

อันที่จริงเคยแต่งไว้อีกเรื่องหนึ่งแต่เรื่องนั้นเอาไว้ให้เพื่อนโฮก

(ความจริงเรื่องนี้ก็แต่งสนองนี้สตัวเอง+เพื่อน+รุ่นน้อง)

เรื่องนี้ไม่มีเรทค่ะXD*หลายคนปิดหน้าต่างโดยพลัน*

ถึงจะไม่เรทแต่สะเทือนใจ(ละมั้ง) ฮาา

อยากให้อ่านแล้วมีความสุขล่ะ นั่นคือความปรารถนาของจขบ.><

 

เพลงนี้เป็นเพลงของกุมิจังค่ะ ชื่อเพลงตามชื่อเรื่องเลย  Ai no Yorokobi

ขอบคุณเพลงและคำแปลเพราะๆจากeternal - sub ค่ะ

 

อาใช่ๆ คำเตือนนิดหนึ่ง

 

 

คำเตือน

  Axis power hetalia เป็นเรื่องราวสมมติที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับสถานที่ บุคคล เหตุการณ์ หรือประเทศจริงใดๆ ไม่เหมาะสมกับคนอ่อนไหวต่อเรื่องนี้ค่ะ โปรดใช้วิจารณญาณในการชมบล็อกนะคะ

 

 

Ai no Yorokobi
Pairing : USUK
Rate : PG

Arthur Side :

[ima wa chousana senaka ga]
[ตอนนี้ แผ่นหลังเล็กๆนั้น]


[itsuka oukiku natte]
[ในที่สุดก็เติบโตซะที ]


และในที่สุด...เขาก็ไม่ต้องการผู้ปกครองอย่างฉันแล้ว

ผู้ปกครองที่จู้จี้ขี้บ่น มากเรื่องอย่างฉัน เธอก็คงไม่อยากอยู่ด้วยสินะ?

ฉันขอโทษ ที่ฉันมากเรื่องกับเธอ


ฉันขอโทษ ที่ฉันทำร้ายจิตใจเธอ


ฉันขอโทษ ที่อาจบังคับเธอหลายสิ่งหลายอย่าง บังคับในสิ่งที่เธอไม่ได้ต้องการ



ฉันผิดเอง เธอถึงจากฉันไป


ฉันไม่โทษเธอหรอกนะ ไม่โทษเธอเลย


ความผิดฉันเอง ความผิดฉันทั้งหมด



ฉันผิดเอง ที่ฉันอยากจะดูแลเธอ มากเกินไป จนกลายเป็นความจุ้นจ้าน


ฉันผิดเอง ที่ฉันเป็นห่วงเธอ จนเธออาจรำคาญ


ฉันผิดเอง ที่ฉันบังคับเธอ ในสิ่งที่เธอไม่ปรารถนา จนเธอรับไม่ได้


ฉันผิดเอง...
.
.
.
.


"นี่อังกฤษ ฉันเองก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ ฉันจะแยกตัวเอง เป็นประเทศของฉันเอง เป็นตัวของตัวเองที่ไม่มีคนคอยจุ้นจ้านแบบนาย!"

ประโยคกลางสายฝนที่ชะล้างทุกสิ่ง ทั้งดินโคลนที่เปรอะเปื้อนร่างกาย ทั้งคราบเขม่าควันหรือแม้กระทั้งเลือดเนื้อของผู้สูญเสีย แต่กระนั้น ไม่อาจชะล้างน้ำตาและความโศกเศร้าออกไปจากตัวเขาเลย

ตัวเขาที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ไร้เด็กชายนัยน์ตาสีฟ้าที่คุ้นเคย ร่างเล็กผมทองที่ทรุดลงนั่งอย่างปวดร้าวท่ามกลางสายฝนกรรโชก เม็ดฝนที่ตกลงมาจากฟากฟ้าไม่อาจที่จะกลบเกลื่อนน้ำใสๆที่ไหลออกจากดวงตาได้เลย และยิ่งความปวดร้าวทั่วทั้งอก มันสั่นสะท้านออกมาในแววตาและน้ำเสียง ความเสียใจ รู้สึกผิด หลากหลายความรู้สึกที่ปนเปกัน มันบีบรัดหัวใจดวงน้อยของเขาให้แทบแหลกสลาย ดวงใจของชายคนนี้ ที่ชื่อ"อังกฤษ"

"ยังไงนายก็อ่อนหัดอยู่ดีล่ะน่า ไอ้บ้าเอ๊ย!!"

แรงฮึดที่เขามีเฮือกสุดท้าย สั่งการให้ร่างเล็กหยัดยืนขึ้นและเล็งปืนไปที่เขา ร่างสูงนัยน์ตาสีฟ้าที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มผู้เคยเป็นน้องชายที่น่ารัก  น้องชายที่เขาสาบานไว้ว่าจะดูแลอย่างดีตลอดไป"อเมริกา"

ปลายกระบอกปืนสีไม้กระทบกับลำกล้องปืนอีกกระบอกของชายตรงหน้า เกิดรอยร้าวเล็กๆที่กล้องปืน แต่กลับคนที่เล็งปากกระบอกไปนั้น จิตใจรวดร้าวยิ่งกว่าหลายพันเท่า

อังกฤษเอ่ยเสียงเครือ

"นายก็น่าจะรู้...ว่าฉันไม่มีทางที่จะยิงนายได้..."

[toki ni arasoi nikushimi ni make]
[บางครั้งมนุษย์เราก็ทะเลาะและเกลียดชังกัน ]


"ไอ้บ้าเอ๊ย....ฉันเกลียดนายจริงๆ...ฮึก..."

คำด่าทอดีตน้องชายของเขาที่ออกมาจากปากนั้น มันช่างสั่นและเจือไปด้วยความเศร้า

[hito wa kanashimi kizu tsuku keredo]
[สุดท้ายก็จมอยู่กับความเศร้าโศก ]

ร่างเล็กในชุดเครื่องแบบทหารของสหราชอาณาจักรทรุดลงนั่งอย่างปวดร้าว ชายหนุ่มนัยน์ตาฟ้าเองก็ยืนมองด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก...เศร้า...เสียใจ...ถวิลหา...

น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่อายใคร ไร้ซึ่งศักดิ์ศรีความหยิ่งทะนงที่แบกไว้อยู่ตลอด บัดนี้ไม่ทราบว่าได้ถูกสายฝนชะล้างไปหรืออย่างไร ชายหนุ่มนัยน์ตาเขียวที่ทรุดนั่งลง จึงได้ดูอ่อนแอ บอบบางเหลือเกิน...

"ทั้งๆที่นายเคยยิ่งใหญ่ขนาดนี้แท้ๆ...."

เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเจ็บปวดและเวทนา
ประโยคสุดท้ายในห้วงความทรงจำของเขา ก่อนที่เขาจะยอมปลดปล่อยให้อเมริกาเป็นอิสระ

ใช่สิ ฉันมันก็แค่คนที่เคยยิ่งใหญ่

จริงสินะ ฉันคือคนที่ยิ่งใหญ่ เป็นโจรสลัดที่เกรียงไกร

อาณานิคมของฉันนั้นก็มากมาย ทำไมฉันต้องเสียใจแทบเป็นแทบตาย กับน้องชายโง่ๆที่ดื้อรั้นแบบนายกัน
ความทะเยอทะยานของฉัน ความหยิ่งทะนงของฉันไปไหนกันนะ?
ทำไมจะต้องมาร้องไห้อย่างน่าสมเพชให้น้องชายของตัวเองเห็นกัน

อา..."อดีตน้องชาย"สินะ

ใช่แล้ว...ต่อไปจะไม่มีน้องชายที่ชื่ออเมริกาอีก

สุดท้าย....ฉันก็ตัวคนเดียว
เป็นผู้ยิ่งใหญ่ ที่ไม่มีคนต้องการสินะ...
นี่สินะ...อนาคตของฉัน
ผู้ทระนงที่โดดเดี่ยว...


----------------------------------------------------------------------------
Alfred Side :

[kimi to musubareru kono hi]
[วันที่สองเราจะผูกพันธ์กัน]


[nando yume ni mita deshou]
[เมื่อไรความฝันนั้นจะมาถึงนะ ]

ความหมายของเพลงนี้ มันทำให้ผมเศร้าใจ


นั่นสินะ...เมื่อไหร่จะถึงวันที่ผมเฝ้าฝัน
วันที่ผมจะหยัดยืนด้วยความกล้าหาญแบบเดียวกับที่ผมชอบแสดงออกไปให้คนๆนั้นดู
วันที่ผมจะพูดคำๆนั้นออกมาด้วยความมาดมั่นแบบฮีโร่ให้เขาคนนั้นได้เห็น
วันที่ผมจะเดินไปจูงมือเขา สบตาเขา และเอ่ยถ้อยคำสาบานมั่นแบบพระเอกหนังฮีโร่กันนะ

วันนั้น...วันที่ผมเฝ้าฝัน
เมื่อไหร่ วันนั้นจะมาถึงกัน?

[sasae au koto o chikai futari wa]
[เมื่อสองเราแลกคำสาบาน]

เมื่อไหร่ฉันจะได้อยู่ด้วยกันกับนาย.....


"ฉันคือฮีโร่ ที่จะมาช่วยกอบกู้โลกไงล่ะ!!"

ประโยคแรกที่ผมพูดกับพวกเขา ฝ่ายสัมพันธมิตรที่ผมเข้าร่วมด้วย คนๆนั้นก็อยู่ด้วยแหละ ชายร่างเล็กนัยน์ตาสีเขียวที่ฉายแววเย่อหยิ่งตลอดกาล

แม้ว่าหลังจากที่ผมแยกตัวออกไป....นัยน์ตาสีเขียวใสนั้นจะหม่นหมองลง
หรือผมจะคิดไปเอง

ผมต้องการจะเป็นฮีโร่ เป็นพระเอกเหมือนในหนังแอคชั่นที่ผมชอบดู มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกเลยล่ะ เวลาที่ผมจะได้เป็นคนที่กอบกู้สันติภาพ เป็นคนที่ใครๆก็ชื่นชม นับถือรักใคร่
แม้หนึ่งในผู้คนที่ชื่นช